ΑΡΧΕΤΥΠΑ

 

Στις Μούσες
(τις χαρούμενες κόρες του Ζηνός και της Μνημοσύνης),
καθώς επίσης στον θεό του Παιχνιδιού και στο Πνεύμα του Δάσους.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

       Το υλικό του βιβλίου αυτού, αποτελείται από συνθέσεις φωτογραφίας, ζωγραφικής και χειρόγραφης ποίησης. Οι συνθέσεις αυτές, που στο εξής θα ονομάζονται ΑΡΧΕΤΥΠΑ, έχουν πολλάκις παρουσιαστεί, με εκθέσεις ή με προβολή διαφανειών, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, κάτω από διάφορους τίτλους, όπως «Ποίηση και Εν- όραση», «Το βλέμμα του ποιητή», ή ακόμα «Πηγές της Ποίησης».
       Έφτασα στις συνθέσεις αυτές παίζοντας. Εντούτοις, παρουσιάζοντάς τες, είχα την εντύπωση ότι αποκαλύπτω ξανά στους ανθρώπους, με τον πιο ευχάριστο τρόπο για μένα και γι’ αυτούς, τί είναι ποίηση και τί ποιητής, τί σημαίνει εν-όραση και γιατί η πραγματικη ποίηση, όντας η παγκόσμια γλώσσα των αρχετύπων (αντίθετα με όσα λέγονται) είναι η πλέον «μεταφράσιμη» γλώσσα.
       Αρχέτυπα: Αρχικοί (κυρίαρχοι και αιώνιοι) τύποι, των οποίων όλα τα όντα αποτελούν παραλλαγές· μορφοποιήσεις (εκ-τυπώσεις) των βασικών αρχών της Ύλης· ενσάρκωση των κυρίαρχων νόμων του Σύμπαντος· όψεις του ενός αρχετύπου, το οποίο λέγεται Φύση, Θεός, Πνεύμα, Ύλη, Ζωή, Ζεύς, Άπειρον, Χάος, Κενό, Τίποτε, Κόσμος.
       Δε θα πω περισσότερα ως εισαγωγή, αφού το βιβλίο αυτό από μόνο του αποτελεί εισαγωγή. Εισαγωγή στο βιβλίο του Κόσμου. Και βέβαια:

Ένα βιβλίο μόνο έχει γραφτεί
κι έχει γραφτεί με πράγματα κι όχι με λόγια.

Ένα βιβλίο μόνο έχει γραφτεί
κι έχει γραφτεί από τον Kόσμο με τον Kόσμο για τον Kόσμο.

O Κόσμος είναι το βιβλίο του Κόσμου.

       *
Τέλος δεν έχει ο Κόσμος ούτε αρχή·
μα ο ποιητής αποκαλύπτοντας τον Κόσμο
είναι σα να τον φκιάχνει απ’ την αρχή.

       *
Υπάρχει μόνο ένα βιβλίο να διαβαστεί
και τούτο είναι το βιβλίο του Κόσμου.

       *
Γράφω θα πει διαβάζω το βιβλίο του Κόσμου.
Όλα μου τα γραφτά δεν είναι παρά μόνο υπογραμμίσεις στο βιβλίο του Κόσμου·
όλα μου τα γραφτά δεν είναι παρά μόνο σημειώσεις, ζωγραφιές,
στα περιθώρια των σελίδων του.

Γράφω θα πει πως δείχνω στους ανθρώπους
πως προσπαθώ να μοιραστώ μαζί τους
την ομορφιά ή τη φρίκη που διαβάζω στο βιβλίο του Κόσμου.

Γιατί κανένας δεν αντέχει να διαβάζει μόνος το βιβλίο του Κόσμου.


            Γιάννης Υφαντής
Θεσσαλονίκη, 18 Ιουνίου, 2001